Özlemim… Babam…

Babam…

Varlığıyla nefes aldığım…baba

Sevdiğim…

İlk aşkım…

Yanlışımla sevenim…

Doğrularıyla dövenim…

Gururum…

Tavlayı öğretenim…

Kucağında ağladığım…

İlk aşkım…

Öğrendiğim…

Güvendiğim…

Elini hep hissettiğim…

Dünya yıkılsa beni çıkarır dediğim…

Çaresizliklerimde ilacım…

Her giydiğimi yakıştıranım…

Vicdanım…

Dikbaşlılığım…

Mücadeleciliğim…

Kendi ayaklarımın üzerine bastıranım…

Yönlendirenim…

Fenerbahçe’yi sevdirenim…

Savunanım…

Bin kere gelsem dünyaya bin kere sen dediğim…

Örnek adamım…

Kahramanım…

Beni ben yapanım…

Babam…

Çocuklarına “İşte O ‘benim’ babam!” dedirten tüm babalara sevgimle…

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

Benzer yazılar

“Özlemim… Babam…” İçin 2 Yorum Var

  1. Ergin

    Öfff yaaa, neler yaziyorsun babandan ve agabeyinden yaaa…! Insanin hüngür hüngür aglamasai geliyor. Buse, kusura bakma, ben yurtdisinda büyüdüm, türkcem berbatdir. Blogunu bayildim. Sende benim gibi acaip seyler yapmayi seviyorsun (parasüt, paragliding…). Ben Yeni Zelandada Bungee yapmistim…! 🙂 30 sene önce…!
    Mutlulukar diliyorum sana, Cenk’e ve dünya güzeli kizina.

    1. buse

      Tekrar merhabalar… Kayıplar insanları büyütürmüş, sanırım biraz fazla sınandım ama olsun.. Onlar da görsünler benim gözlerimden diye, daha bi fazla gözlerimi açıyorum dünyaya 🙂
      Evet heyecanı seviyorum. Bungee harika bir histir herhalde yaşadığınız, ne güzel… Uçaktan atlayış videomu da mutlaka izleyelisiniz eminim o da hoşunuza gidecek… Keyifle kalın 🙂

Yorum Yapın

*