Route 66 100 Yaşında… Biz de O Yoldan Geçtik!

buse

Ve 11 Kasım 2026… Route 66, 100 yaşında! Biz Cenk’le bu tarihi yolun 90. yılında, 2016’da tamamını geçmiştik. Aradan on yıl geçmiş! Yazarken bile inanmak zor. Chicago’daki başlangıç tabelasını gördüğümdeki heyecanımı, yolun orta noktasında durup etrafıma baktığımda içimden geçenleri, Santa Monica’ya vardığımızda hissettiğim o garip hüznü düşününce sanki dün gibi her şey… Bir yolun doğum günü kutlanır mı? Söz konusu Route 66 olunca kutlanmayı hak ediyor bence… Hele bizim gibi o yolda bu kadar çok anı biriktirdiysen! 1926’da resmen kabul edilen, Chicago’dan Los Angeles’a uzanan bu yol; zamanında batıya gidenlerin,…

Devamı...

Yasımla Yürüyorum 3 – Hasat

buse

8 Kasım 2026 Pazar günü, “Yasımla Yürüyorum 3” buluşmamız için Büyükada’da bir araya geldik. Yaslarımızı yanımıza alıp yürüdük, doğaya kulak verdik, birbirimizi dinledik… O günden kalanları bir araya getirmek, buluşmamızın anısını kalplerimizde sıcak tutmak için bu “hasat” notunu hazırlamak istedim. Katılanlar için hislerine yeniden dönebilecekleri küçük bir hatıra olsun… O gün bizimle olmayan sana da buluşmamızdan bir şeyler anlatsın. Belki bir sonraki çemberde yollarımız kesişir. Kabataş’tan, Kadıköy’den, Bostancı’dan, Kartal’dan sabah saatlerinde hareket eden teknelerin içinde bu buluşmaya katılan güzel insanlar vardı o sabah… Her biri, yaşamlarındaki yaslarını da heybelerine alıp…

Devamı...

Afrika’da Kamp Yaparak Seyahat

buse

Biraz merak uyandırdı sanırım Evet, bir turla gittik bu seyahate… Ama Türkiye’de bildiğimiz turlarlardan biraz farklı… Öyle “ekmek elden, su gölden” bir düzen yok. Bu sistemin adı “Participation Camping” diye geçiyor; Türkçe’de en yakın karşılığıyla “Katılımcı Kampçılık” diyebiliriz. Peki bu sistem tam olarak nasıl işliyor? “Participation Camping” Sistemi   Bu yolculukta sadece gezmiyorsun; kamp yaşamının da bir parçası oluyorsun. Herkesin gün içinde üstlendiği görevler var. Kimi yemek hazırlığına yardım ediyor, kimi bulaşıkları yıkıyor, kimi aracın düzeninden sorumlu oluyor. Yani klasik tur mantığından oldukça farklı, daha paylaşımcı ve ekip ruhuyla ilerleyen…

Devamı...

Nar Anne’ye minnetle…

buse

Ben ona ‘Nar Anne’ derdim… Tıpkı onu seven birçok insan gibi… Nardane Kuşçu… 7 Ekim’de bedenen ayrıldı bu dünyadan, benim dünyamdan. Ama bıraktığı tüm izleri ile birlikte kalbimin en derininde. Çok zorlanıyorum yazarken. İyi insanların erken gitmesine isyan doluyum. O’nu nasıl anlatsam, nereden başlasam bilmiyorum. Gerçi o zaten yüzlerce insana dokundu yaşamı boyunca. Başkalarındaki yerini bilemem ama benim için çok ama çok özel ve yeri doldurulamaz bir insandı Nar Anne… 2016 yılı… Kızımla alternatif bir tatil arayışındayım. İnternette ne yapabilirim diye dolanıp dururken TaTuTa’nın “Ekolojik Çiftliklerde Tarım Turizmi ve Gönüllü…

Devamı...

Sri Lanka’ya Gitmeden Önce: Yolculuğumuzdan Notlar

buse

Sri Lanka’ya gitmeden önce aklımda çay tarlalarının arasından geçen trenler, tapınaklar, yemyeşil yollar ve okyanus vardı. Döndüğümde bunların yanına bambaşka şeyler de eklendi. Bir anda bastıran muson, acısız istediğimiz halde acılı gelen yemekler, çık çık bitmeyen merdivenler, ilk sörf heyecanı… Beren’le çıktığımız bu yolculuğun duraklarını ayrı ayrı anlattım bloglarımda. Bu seferse Sri Lanka’ya gitmiş biri olarak biraz hazırlık aşamasından bahsetmek istedim sana. Gitmeden önce neleri bilmek iyi olur, neyi önceden ayarlamalı, bavula ne koymalı, hangi konuda beklentiyi biraz değiştirmeli… gibi gibi 🙂 Bazılarını araştırarak, bazılarını da bizzat yaşayarak öğrendik. Sülük…

Devamı...

Sri Lanka’da Okyanus Günleri

buse

Colombo’da başlayan Sri Lanka yolculuğumuzda çay tarlaları, safari, tren yolculuğu, festival, tapınaklar derken önümüzde birkaç gün okyanus kenarı var. Bakalım Sri Lanka’nın güney sahillerinde neler yapacağız… Bekle bizi; Mirissa, Weligama ve Ahangama! Mirissa’daki otelimiz Triple O Six’e yerleştikten sonra oyalanmadan Ahangama’ya geçtik. Önünde okyanusun uzandığı şık kafeler, restoranlar… Günlerdir ülkenin farklı yerlerinde birçok kafeye girip çıktıktan sonra buradaki mekanlar bir İstanbullu olarak biraz daha bildiğimiz yerden 🙂 İlk durağımız Cactus Cafe. Beren yemeğini yerken ben de kahveyle eşlik ediyorum muhabbete. Bir yanda palmiyeler, önümüz okyanus, mis gibi tuz kokuyor etraf.…

Devamı...