Afrika’da aklımda kalanlar, bir ay boyunca yaşadığım onlarca küçük ve büyük anın toplamı aslında. Bazen bir aslanın peşinde doğan güneş, bazen kilometrelerce öteden duyulan bir şelalenin sesi, bazen de gece 04.00’te sessizce beklediğimiz bir gölet…
Şelalenin Gücü Kilometrelerce Öteye Uzanıyordu
Sabah çadırdan çıktığımda tepemizde kocaman bir bulut vardı. Oysa hava pırıl pırıldı, anlamadım. Sonra fark ettik ki bulut sandığımız şey, birkaç kilometre ötemizdeki Victoria Şelalesi’nden gökyüzüne yükselen su buharıymış.
Bir de kamp alanında gece gündüz hiç dinmeyen bir uğultu vardı. Biz de restoranın klimalarından geldiğini sanıyorduk. Meğer o uğultu da Victoria Şelalesi’ymiş. Şelaleyi görmeden önce sesini duymak, sisini görmek… Doğanın gücüyle daha ilk günden tanışmış olduk.
Aslan Kral Sahnesinin İçindeyim
Botswana Chobe National Park’ta yaptığımız safaride araçla ilerlerlerken önümüzde tüm vakur halini takınıp yürüyen o erkek aslan… Araçla önüne geçip altındaki kumu kaldıra kaldıra sakin yürüyüşünü izlerken arkasından güneş doğmaya başlamaz mı? Tam Aslan Kral filmindeki o an’ın içindeydim sanki. Sonra fotoğraf çekmeyi bıraktım ve an’ı yaşamaya başladım. Çünkü o an’ın bir daha geri gelmeyeceğini farkındaydım.

Üç Metrelik Bir Timsahla Göz Göze
Yine Chobe National Park’tayız. Bu sefer safarimiz denizden. Ve suyun içindeki yükseltide boyu üç metre civarında bir timsah. Ve üzerindeki pulları tek tek görecek kadar yakınız. Besin zincirinin en üst halkalarından biri, tüm gücünün farkında gibi karşımda uzanıyor. Ve ben sadece başından kuyruğuna, tırnaklarının ucundan omurga kıvrımına tek tek izliyorum.
Aslan Ailesinin Tam Ortasında
Chobe National Park’ta kendimizi bir anda aslan ailesinin yanında bulmamız, herhalde bu bir aylık süreçte geçirdiğimiz en tehlikeli an’dı. Fiziksel zarar görmediğim sürece bu tür adrenalin anlarıysa bana iyi gelenlerden…. Hatırlamak istersen neler olduğunu buradan okuyabilirsin.
Gece Su İçmeye Gelen Filler
Elephant Sands adında bir kamptayız. Kampın ortasında bir gölet var ve akşam orada otururken izlediğim manzara su içmeye gelen filler. Kamp alanındakilerin yaptıkları sohbetler kesiliyor, bakışlar ve odak sadece fillerde. Çünkü filler uzansam dokunabileceğim kadar yakın. Ve yaptığım sadece durmak ve yine an’a tanıklık etmek…
Okavango’nun Büyüsü
Ya neresinden başlasam nasıl atlatsam. Okavango Delta’yı hep duyuyordum da nasıl bir yerdir anlamak için orada olmak gerekmiş. Hiçbir korumanın olmadığı bir kamp alanında gece aslan, fil, sırtlanın geldiği bir gece… Öğlen delta içinde oranın yerel ulaşım aracı olan mokorolarla yaptığımız yolculuk… Sazlıkların içinde açan çiçekler, günün turuncuya dönüşü, gökyüzünde uçan devasa kuşlar ve sessizlik.
Gece Çadırımızı Bal Porsuğu Ziyaret Etti
Etrafta vahşi hayvanlar olduğundan akşam 21.00 sularında oranın yerlisi kaldığımız çadıra kadar bize eşlik etti. Bizse hazır doğadayız biraz daha zaman geçirelim diye (piknik yapıyoruz sandık herhalde kendimizi) yerliden yarım saat kadar daha çadırın önünde oturmak için izin kopardık. Belli şartlarla, fener açmak yok, çalıdan en ufak ses geldiğinde çadıra hemen girmek şart. Oturduk tabii, ama o beklenen sesin gelmesi de beş dakikayı bulmadı!
Gece uykudayız. Bir hayvan sürekli bizim çadırın fermuarıyla oynuyor. Sonra tambur tumbur tepemizde bir o tarafa bir bu tarafa gidip geliyor. Cenk biraz huysuzlandı ama ben aman uykumdan fedakarlık yapamam kafasıyla sanırım arada Cenk’e laf yetiştirip uyumaya devam ettim. Sabah öğrendik ki bal porsuğuymuş (honey badger) gezinen. Ölümcül mikroplar taşıdığından tehlikeliymiş de.
Ha bu arada akşam hipopotam, fil, sırtlan, aslan da kampa bir uğradı, benden söylemesi 🙂 Çok seviyorum bu anları…
Çadırın Üzerine Düşen İlk Yağmur
Biz Haziran ayını Afrika’da geçirdik bu seyahatte. Bu da demek oluyor ki ıslak sezonun başlangıcı ve hava soğuyor. Bu bir ay süresince gündüzleri şort akşam içlik durumundaydık. Ama hiç yağmur, şiddetli rüzgar ya da bizi zorlayacak bir doğa olayı ile karşılaşmadık. Ama Orange River’ın yanında kaldığımız gece uykumdan uyandığımda gök gürlüyor ve çadıra yağmur damlaları düşüyordu. Gözlerim kapalı, sadece sesleri dinledim. Harikaydı! Sabah uyandığımdaysa çadırımız bile ıslak değildi. Cenk de duymamış olsa bu sesi, pembe bir rüyadan uyandım diyebilirdim.
Etosha’da Gece 04.00’te Gölete Gitmek
Gece 04.00 gibi Cenk’in “Uykum kaçtı, ben gölete gidiyorum,” sesiyle uyandım. Geri mi kalacağım! Birkaç dakika sonra kafa fenerlerimiz tepemizde kampın içindeki gölete doğru yürüyorduk bile. Birkaç saat önce dolu olan izleme banklarında şimdi kimse yoktu. En güzel yere oturup sessizce beklemeye başladık. Önce bir çakal, ardından yavrusuyla iki gergedan, sonra sırtlan ve en son iki zürafa geldi… Afrika o sabah uykudan çok daha güzel bir hediye verdi bize. Bu arada, şu an bu gölette olan hayvanları izlemek istersen bu linkten canlı bağlanabilirsin sen de…
Gökyüzünün Altında: Spitzkoppe
Spitzkoppe’ye giderken bu kadar güzel bir yere varacağımızı bilmiyordum. Günün her saatinde renk değiştiren granit kayalıklar, zifiri karanlıkta gökyüzünü saran yıldızlar, kumların arasına kurduğumuz çadır, sabah kendimle buluştuğum o yürüyüş… Nefes aldığımı hissettim burada..
Yıldızların Yetmediği Bir Gökyüzü
Ben böyle bir gökyüzü gör-me-dim! Gece zifiriye döndüğünde başımı kaldırıp gökyüzü seyretmek burada bir hobi oldu. Gözümün görebildiği her nokta mı yıldızla ışıldar? Samanyolu bu derece nasıl büyük bir şekilde akar gökyüzünde? Uyduların geçişlerini tek tek nasıl sayarsın gözünle? Nasıl güzel bir şeysin sen doğa? Güzelliğin, heybetin, gücün karşısında her gece bir kez daha küçüldüm sanki… Bana uyanma anları yaşattığın için minnettarım.
Kızıl Kumların Zirvesine Doğru Küçük Bir Mücadele
Buraya gelmeden önce en merak ettiğim yerlerden biriydi Dune 45. Burayı gördüm diye değil de, buraya tırmanabildiğim için çok mutluyum. Bu ince, kırmızı kumlar çok ilgimi çekiyordu ama ona tırmanmanın bu kadar zor olabileceğini tahmin etmemiştim. Bata çıka, nefesim zorlana zorlana çıkıp en tepesinden etrafı izleyebildim ya, oh…
Kum Tepelerinde Gaz Açmak
Hiç denemediğim şeyler kalp ben 🙂 Bir motor aşığı olarak ATV kullanmak da hep aklımdaydı. Burada da karşıma çıkınca neden olmasın dedim tabii… Çölün tepelerini aşmak, yüzümde tekrar rüzgarı hissetmek iyi geldi. miss… iyi ki yaptım…
Swakopmund’un İki Yüzü
Turist olarak gittiğiniz yerlerde genelde rehberin göstermek istediklerini görür, ülkene döndüğünde de onları anlatırsın ya. Bir yerel ile anlaşıp teneke evlerin olduğu yerlere gitmeseydik biz de harika kafeleri, şehre vuran okyanusu falan anlatıyor olacaktık döndüğümüzde. Biliyor musun yirmi kişilik organizasyonda bir ikimiz buraları görmek istedik. Ve iyi ki de gördük. Hayat her zaman hayal ettiğimiz gibi güllük gülistanlık değil ne yazık ki. Gitmemek, görmemek, orada yaşananları iyileştirmiyor. Gitmek, görmek, üzerinde konuşmak ve belki buralarda yazmak lazım.
“Yürümeyin” Dedikleri An
Öğle saatlerinde ATV ile çölleri turladıktan sonra artık hostele dönerken “yürüyerek gidelim” dedik. Resepsiyondaki görevli net bir şekilde kendilerinin bırakmasının daha iyi olacağını söyledi. Biz bir kez daha anladık ki turist olarak gördüğümüz gerçeklik ile olan gerçeklik birbirinden çok farklıydı. Uzun süre bunu düşündüm dönünce. Korkusuzluk güzel de… iyi ki bir taraftan da yerel insanları dineleyecek kadar bilinçli turistleriz…
Cape Town’da İlk Günün Uyarısı
Türkiye’den Cape Town’a yeni inmişiz. Kaldığımız yer merkezden uzak bir çiftlik evi. Akşamüstü UBER çağırmak için ana kapının dışında beklerken 50 m ötemizde olan üç siyahi genç önce karşı kaldırımdan, sonra karşıya geçerek bize doğru gelmeye başladı. Ben biraz öngörülü davranarak ‘ana kapının içine geçelim’ dedim Cenk’e. İyi ki de demiştim. Bizim geçmemizle onların kapıya dayanmaları arasında 30 sn vardı yoktu. Kapının dışında olsaydık ne olacaktı hala bilmiyoruz. Bildiğimse hayvanlardan çok insanların tehlikeli olduğunu Güney Afrika’ya inişimizin beşinci saatinde tekrar hatırlamam oldu.
İki Kamp Sandalyesi Yetiyormuş
Kamp alanlarına gelip çadırımızı kurduktan sonra herkes ayrılıp kendi sevdiği bir şeye odaklanıyordu. Benim de o zaman diliminde en sevdiğim şey kampın en hoşuma giden yerine iki sandalye çekip Cenk’le beraber vakit geçirmekti. Bu bazen iki kadeh bir şey içerek sohbet, bazen sadece durup doğayı izlemek, bazen de başımı kaldırıp gökyüzüne bakmaktı. Ama çok güzeldi!
Beş Duyuyla Safari
Ya motor seviyorum dedim ya, bu safari araçları da bana biraz motor hissi verdi. Etrafı açık olduğundan geçtiğin her yerdeki kokuyu da duyumsayabiliyorsun. Rüzgarı hissedebiliyorsun. Yolun bütün çukurunu, tümseğini hissediyorsun. Yaz olmayınca da biraz soğuk. Ama beş duyum uyanık ya, her şeye değer; der-mişim 🙂
Afrika Sofrasında Tadına Baktıklarım
Gittiğim ülkelerde onlara özgü yemekleri yemeyi çok seviyorum. Burada da barbekü kültürü evlerde sosyalleşme için çok önemliymiş. Sanırım her çeşit toynaklı hayvan ve timsahın etini yedim (vejeteryanlar ses etmesin pls). Zebra hariç, o çok sevimli olduğundan Cenk bir şekilde yedirtmedi :/ Ve birkaç kurtçuk da mideme gitti. Aklımda kalacağına, midemde olsun…
İstemeden Chai Latte Sipariş Etmek
Swakopmund’da tatliş bir kafede Cafe Latte istedim. Gelendeyse garip bir lezzet. Kahvesi desem değil, sütü hiç değil. Garsona sorduğumuzda meğer Chai Latte anlamış 🙂 Eğlendiğimiz anlardan biri olarak zihnimizde artık…
Ayakkabılarımı İlk Kez Dezenfekte Ettim
Ben hiç bir sınır geçişinde ayakkabılarımı steril etmemiştim ki o da oldu. Botswana hem sınır geçişlerinde hem de ülke içinde yol yaparken durdurulduğumuz ‘Check Point’ noktalarında bavuldakiler dahil ayakkabı, terlik ne varsa elimize alıp sterilli suda akladık. Beni her seferinde gülümsettin Botswana 🙂
Böceklerle Çamaşır Mesaisi
Günler geçip giysilerim artık yetmeyince çantadakileri yıkamam gerekti. Gittiğimiz kamp alanında çamaşır yıkama alanı görünce hadi dedim. Ama yıkadığımız alanda yer gök koca koca böcekler antenlerini savura savura geziniyor. Evet sevimli değildi ama bir yarım saati onlarla geçirmem de gerekiyordu. Yıkayacağım dediysem, yıkarım. Bir Aferin Buse’yi kendime söyledim, sizden de yorumlara bir aferin daha alırım 🙂
Afrika Tuvaletleriyle Tanışmak
Ay pis muhabbet biliyorum ama bir seyahatte hiç bu kadar çeşitlilikte tuvalet görmemiştim. Normalinden kompost olanına, kuyusundan bushy bushy sine… ay ne ararsan var. Ne deyim Afrika gerçekleri…
“Yapamam” Dediğim Çadırı Kurduğum Gün
Kurduğumuz çadırlar Afrika şartlarına uyumlu, kalın kumaşlı, güçlü demirli, ağır çadırlar en az 20 kg vardır… Her gün Cenk’le ikimiz iş bölümü yaparak kurup topladık. Son gün gittiğimiz kamp alanında ‘Ben tek başıma kuracağım çadırı’ dedim Cenk’e. Ben tek başıma yapamam falan dedi ama ben bir denemek istedim. Bingo! yaptım. Kendimize yaftaladıklarımız, yapamam dediklerimiz, yapamazsın denilenler… Bazen sadece bir adım atmakla başlıyor sanki. Başkası için küçük, kendim için büyük adım… Bir aferin anı daha kendime 🙂
Her Gün Yeniden Gökyüzüne Bakmak
Her gün mü tekrar aşık olursun haline… Rengin her hali bir tuval gibi gökyüzünde. Sabah pembeler maviler, akşam kızıllar sarılar… O kadar güzel ki dur beni seyret diyor kendiliğinden, izin vermiyor başka iş yapmana. Ben de söz tuttum her halini seyrettim her gün. Şükürle…
İşte Afrika’da aklımda kalanlar bunlardı. Ve ben, bir ayın sonunda sırt çantama hediyeliklerden çok, yıllar geçse de unutmayacağım anılar koyup döndüm.
Afrika yolculuğumun diğer duraklarını da merak ediyorsan önce genel rotayı anlattığım Afrika Seyahati: Botswana, Namibya, Zimbabwe ve Güney Afrika Rotası Rehberi ile başlayabilir, ardından bu uzun yolculuğun perde arkasını paylaştığım Afrika’da Bir Yol Hikâyesi yazısını okuyabilirsin.
Sonrasında ise Okavango Delta’da Gerçek Afrika Deneyimi, Chobe National Park: Afrika’nın Vahşi Ritmi, Etosha National Park: Safari Şans İşidir, Namibya’da Çölün Farklı Yüzleri, Swakopmund: Aynı Şehirde İki Farklı Dünya, Benim Gözümden Cape Town ve Afrika’daki ilk safari deneyimimi anlattığım Özü Buluş Tatili: Tanzanya yazıları da sana eşlik edebilir.
Afrika’ya gitmeyi planlıyorsan vize süreçlerini ve kendi deneyimlerimi bir araya getirdiğim Afrika Vize Rehberi (2026) ile seyahat öncesi sağlık hazırlıkları, aşılar ve dikkat edilmesi gerekenleri anlattığım Yurt Dışı Aşıları: Bilmen Gerekenler yazısına da göz atabilirsin.
Bu bölgeyle ilgili merak ettiğin bir şey varsa ya da sen de deneyimlerini paylaşmak istersen yorumlarda buluşalım.
Sen de benzer bir seyahat planlıyorsan…
- 🚗 Araç kiralama fiyatlarını ve koşullarını DiscoverCars üzerinden karşılaştırabilirsin.
- 📱 Ülke ve cihaz uyumluluğunu kontrol ederek Simbye eSIM paketlerine göz atabilirsin.
- ✈️ Uçak bileti seçeneklerini Trip.com üzerinden inceleyebilirsin.
- 🛡️ Seyahatin için SafetyWing’in sigorta seçeneklerini, kapsamını ve istisnalarını inceleyebilirsin.
Şeffaflık Notu: Bu yazıdaki bazı bağlantılar affiliate (iş ortaklığı) bağlantısıdır. Bu bağlantılar üzerinden rezervasyon veya alışveriş yaptığında sana ek bir ücret yansımaz; uygun işlemlerde bloga komisyon kazandırabilir. Bağlantısını paylaştığım tur ve hizmetler arasında bizzat deneyimlemediklerim de var; kendi deneyimlerimi yazıda ayrıca anlatıyorum. Seçimini yapmadan önce güncel programı, koşulları ve yorumları detaylı şekilde incelemeni öneririm.






