Çok acayip yerler diyorum ya… Her an birşey çıkabiliyor karşına… Geçen gün bir at çiftliğinin yanından geçerken bulduk kendimizi… Dün de muazzam bir yeşillik içinde bir golf sahası vardı. Hayat devam ediyor ve biz yolun kenarından akıp gidiyoruz… Bugün Cadillac Ranch Amarillo başta olmak üzere Route 66’nın Teksas etabındaki en ikonik durakları keşfediyoruz.
Sabah terk edilmiş binalar ve otellerin olduğu kasabalardan geçtik. Gelmeden evvel araştırma yaparken hayalet kasabaların olduğunu görmüştük ve artık başlıyor yavaş yavaş…
Giderken ikonik yerlerden biri olan 3 haçın yakınından geçiyoruz sabahın erken saatlerinde…
Elk City‘deki Route 66 Müzesi bizi bekliyor. O dönemi hatırlatan küçük bir şehir yaratmışlar içeride… Yine kimse uyanmadan biz yollarda olduğumuzda müzeyi gezen iki çiftten biriydik ve durum böyle olunca istediğimiz yeri, istediğimiz gibi fotoğraflama şansı yakaladık. Tren istasyonundan berberine, okulundan ahırına küçük canlandırmalar yapmışlar. Çok fotografik ve keyifli bir alan. Biz de nimetlerinden keyifle faydalandık tabii…
(2026 Notu: National Route 66 Museum bugün de ziyarete açık. Yıllar içinde genişletilen müze kompleksi, Route 66 yolculuğunu anlatan en kapsamlı duraklardan biri olmaya devam ediyor.)
Route 66’da Teksas Rotasında İlk Duraklar
Ve bir eyalete daha hoşçakal… 10.05 itibariyle Teksas‘tayız… Girişimizle birlikte aynı yolda 65 hız limiti, 75’e çıktı. Eyalet eyalet herşey değişiyor. Uçsuz bucaksız yollar kat ediyoruz. Bozkır alanlarda petrol çıkartmak için kullanılan küçük küçük sondaj makineleri ile karşılaşıyoruz sık sık. Doğa kuraklaşınca yoldan fırlayan yılanla selamlaşıyoruz ve tabii yılan görmenin mutluluğu ile yüzümde kocaman bir gülümseme beliriyor. Biz de fırsat bu fırsat deyip arabayı kenara çekip, yılan arayışına girdik. Neredeyse her metrede birkaç tane yılan yuvası var. Şöyle, çapı genişçe bir yılan görmeyi taa Tanzanya seyahatinden beri çok istiyorum. Cenk de sağolsun, elindeki sopa ile bulduğu delikleri hareketlendirmeye çalışıyor biri başını uzatsın diye. E havada güneş olunca hepsi siestada ve ne yazık ki denemeler başarısızlıkla sonuçlanıyor. Yüzünüzdeki ifadeyi görür gibiyim, deli olduğumuzu biliyorsunuz zaten 🙂
O dönemlerden kalan gaz istasyonları yolun önemli bir parçası, her gün küçüklü büyüklü birçoğunun önlerinden geçiyoruz ve neredeyse hepsinde hem mola için durup, hem fotoğraflayıp hem de yürüyüp arabada yorulan vücudumuza hareket katıyoruz. İşte McLean‘daki Phillips 66 Gas Station da bunlardan biri… Kasabanın kendisi de hayalet şehir gibi zaten…
(2026 Notu: Phillips 66 Gas Station restore edilerek korunuyor ve Teksas Route 66’nın en iyi korunmuş tarihi benzin istasyonlarından biri olarak ziyaret edilebiliyor.)
Bugün baya yukarılara tırmanıyoruz ve yükseldikçe rüzgar da kendini belli ediyor. Mola için durduğumuz bir hediyelik eşyacıda arabanın kapısı neredeyse tersine dönüyordu. En güzel tarafıysa Beren için aldığım kartı atmak için günlerdir yol üstünde bir posta kutusu arıyorduk ve işte bu nokta kızıma günler sonra tekrar dokunmama olanak sağlıyor… Kansas’ta gördüğümüz minik hapishaneden burada da var bu arada 🙂
Route 66’da Amarillo ve Cadillac Ranch
Öğlen Amarillo‘dayız… Muhteşem bir kasaba! Sıra sıra antikacılar, restaurantlar var. Caddede motorlular cirit atıyor ve cafelerde bira içip biraz muhabbet biraz piyasa yapıyorlar. Karnımız zil çalıyor ama dükkanların kapanış saatleri mağaza sahiplerinin paşa gönüllülerine kaldığı için önce gezmeyi tercih ediyoruz sokakları. Bir antikacı oldukça ilgimizi çekti mesela. İki katlı her nevi eşyanın satıldığı bir yer burası. Gerçekten aklınıza ne gelirse burada var. Tabak çanakları saymıyorum bile, gelinlik bile var desem… Labirent gibi bir yer, Cenk üst katı gezerken bir ara “Buse ben kayboldum, çıkart beni buradan!” diyordu bana. Çıkışta ben yine anı defterine birşeyler karalarken kasada ilginç birşey oldu; görevli bayan nereden geldiğimizi sordu. Türkiye’den geldiğimizi öğrenince ödemeyi falan bir kenara bırakıp, renkli başlı bir toplu iğne verdi elimize… Kapının kenarındaki haritayı göstererek Türkiye’yi işaretlememizi rica etti. Heyecanı heyecanımız oldu, çünkü Türkiye’den ilk iğne bizim elimizden yerini buldu, ne güzel… İlk olduğumuzdan mı bilmiyorum, bir de yaka iğnesi hediye ettiler bize…
Sonra tam bir Meksika restaurantı bulduk kendimize… Bahçe bölümünde oturduk ki 
dışarıda yaşanan hayatı da kaçırmayalım. Daha siparişimizi vermeden tacomuz özel sosu ile birlikte geldi. Aman Tanrım bu ne acı! “Olsun ye gitsin”… Herşey o kadar güzel ki acı da neymiş? Meksikalılar yan masamızda eğleniyorlar, dövmeli insanlar motorlarıyla yanaşıyor, dünyanın bir ucunda iki uzaylı gibiyiz burada… Muhteşem bir his! Etrafa bir göz gezdirmek isterseniz videosu da burada…
Yoldan biraz sapmamız gerekiyor; çünkü yolun olmazsa olmazı Cadillac Ranch‘i görmek istiyoruz. Aralar dereler derken ovanın ortasına dizilmiş arabaları uzaktan yakalıyoruz. Yol kenarına arabayı park edip biraz içeriye doğru yürümeniz gerekiyor yanlarına ulaşmak için… Herkes ellerinde spreyler kendilerinden bir iz bırakıyor arabaların üzerine. Ve emin olun o kadar çok ziyaretçisi var ki çizdiğiniz her ne ise yarına kalmayacak… Rengarenk Cadillac arabalar burunlarını kuma gömmüş arka arkaya sıralanıp sizin yanlarına gelmenizi bekliyorlar… Gerçek mi oyuncak mı, çok eğlenceli…
(2026 Notu: Cadillac Ranch ücretsiz olarak ziyaret edilebiliyor. Arabaları sprey boyayla boyama geleneği hâlâ devam ediyor ve eser neredeyse her gün yeniden farklı renklere bürünüyor.)
Bir sonraki merkez uzak olduğundan Amarillo’da konaklamayı tercih ediyoruz. Bu gece TravelLodge‘da bavullarla ilgili operasyon yapmamız gerekiyor. Kalın kıyafetlerle başlayıp incelerle bitireceğimizi biliyorduk da bu kadar zorlanacağımızı tahmin etmemiştik. Bavulun birini yazlık, diğerini kışlık haline getirdik ama acı olansa biz yazlığı aldığımızda ertesi gün buz gibi bir havaya ya da biz üşüyüp kışlık bavulu alıp odaya geçtiğimizde güneşe gözlerimizi açıyoruz. Bakalım daha ne kadar şaşıracağız 🙂
Bugün rüzgarın da etkisi ile oldukça yorulduk ve güzelce bir dinlenmeye ihtiyacımız var. Çünkü yarın muhteşem bir gün olacak!…
Yola Çıkış saatimiz: 07.15
Kontak Kapatış: 16.55
Başlangıç-Bitiş: 1.074,9 – 1.319,8 mil
Gece Konaklama: Teksas – Amarillo – TravelLodge
📍 Route 66 yolculuğunu en başından takip etmek istersen önce Route 66 Rehberi yazıma, ardından Gün 1, Gün 2, Gün 3, Gün 4 ve Gün 5 yazılarıma göz atabilirsin.
Amerika seyahati planlıyorsan Amerika’da Araç Kiralama ve Amerika Vizesini Merak Edenlere yazıları da işine yarayabilir.
Yolculuk Gün 7 – Route 66’da New Mexico ve Santa Fe yazısıyla devam ediyor.
Yol boyunca çektiğimiz videoları Busece Kareler YouTube kanalında izleyebilirsin.
Sen de Route 66’yı yaptıysan ya da hayalini kuruyorsan yorumlarda bana yazmayı unutma. Deneyimlerini okumayı çok seviyorum.
