Pera Palace’ın gizem dolu odalarında kızımın hayallerine yürürken…

Hepimizin ölmeden evvel yapacaklarımız üzerine bir listesi var ya… Kızımınki de yavaş yavaş oluşuyor. Ve uzun bir süredir listenin ilk sırasında yer alan tek bir şey var ki işte o da bu yazının konusu… Beren, serisinin dördüncüsüne geldiği Delal Arya’nın Pera Günlükleri isimli polisiye bir çocuk romanı okuyor. Bu romanla birlikte de Pera Palace’a gidip Agatha Christie’nin odasını görmek en büyük hayali oldu… İlk önceleri şöyle bir sohbet geçiyordu aramızda: “Anne, Pera Palace diye bir otel var mı?” “Var, Berencim…” “Orada Agatha Christie’nin bir odası varsa ne yapıp edip bir…

Devamı...

Evde boş vakitlerinizde ne yapıyorsunuz?

Kendiniz için bu soruya vereceğiniz yanıt sizi tatmin etmiyorsa size bir önerim var…  Hem de gerçekten size yaratacağı iç huzur ölçümlenemez türden… Bir süre önce “Karanlıklarının gözü olmaya ne dersiniz?” adıyla yazdığım yazıda görme engelliler için Altı Nokta Körler Derneği’nde kitap okuyabileceğinizden bahsetmiştim. Bu yazıdan sonra birçok kişi benimle iletişime geçti. Kimisine yeri uzak geldi, kimisi şehirlerinde okuma alanları olmadığından bahsetti, kimisi küçücük bir odada oturup kitap okuyamayacağını söyledi. İki seneyi aşkın süredir görme engelliler için kitap okuyorum. Bir sene dernek çatısı altında okumalarıma devam ettim. Son bir yıldır da Boğaziçi Üniversitesi…

Devamı...

Çocuğunuz cinsel tacize uğradı mı?

Çocuklarımız… Hepimiz için çok kıymetliler öyle değil mi? Peki size birkaç sorum var… Onları hayal ettiğiniz kadar koruyabiliyor musunuz? Her an yanında mısınız? Onun özel bölgelerine birisi dokunsa size söyler mi? Birisi O’na cinsel organını gösterse size anlatır mı? “Beni öpme!” dediğinde onu öpmek için ısrarcı oluyor musunuz? Eve dayısı gelse “koş dayını öp” diye O’nu yönlendiriyor musunuz? Bir hikaye anlatayım size… 8-9 yaşlarında bir kız çocuğu ve farklı şehirde yaşadığı için sürekli evlerinde kalmalı olarak konuk olan bir erkek akraba… 20’li yaşlardaki bu erkek akraba, odada bir şekilde kız çocukla yalnız…

Devamı...

Karanlıklarının gözü olmaya ne dersiniz?

Hayatta bir tek biz yokuz… Hiçbir engelliyi yok sayamayız… Bas bas bağırıyoruz sosyal medya kanallarında… “Hepimiz engelli adayıyız”, “Bugün sağlıklıyız. Peki yarın?” diyoruz da ne yapıyoruz onlar için?.. Geçen yıl başladığım bir projeydi aslında görme engelliler için kitap okumak… Kış aylarında yağmur yağıyor diye evde oturmak yerine derneklerine gidip saatlerce kitap okudum. Bunu kimse bana “aferin” desin diye yapmadım elbet. Evet sosyal medyada yayınladım, çünkü bana belki bir kişi özenir de gider istedim. Nitekim de duyalı arkadaşlarım da çıktı. Birkaç kitap da benim sayemde okunduysa daha ne isterim ki… Kimisi…

Devamı...