Karanlıklarının gözü olmaya ne dersiniz?

Hayatta bir tek biz yokuz… Hiçbir engelliyi yok sayamayız… Bas bas bağırıyoruz sosyal medya kanallarında… “Hepimiz engelli adayıyız”, “Bugün sağlıklıyız. Peki yarın?” diyoruz da ne yapıyoruz onlar için?.. Geçen yıl başladığım bir projeydi aslında görme engelliler için kitap okumak… Kış aylarında yağmur yağıyor diye evde oturmak yerine derneklerine gidip saatlerce kitap okudum. Bunu kimse bana “aferin” desin diye yapmadım elbet. Evet sosyal medyada yayınladım, çünkü bana belki bir kişi özenir de gider istedim. Nitekim de duyalı arkadaşlarım da çıktı. Birkaç kitap da benim sayemde okunduysa daha ne isterim ki… Kimisi…

Devamı...

Gökçen Atamgüç ile beyne ve ruha masaj yapmaya ne dersiniz?

Şans eseri tanıştık Origami Eğitmeni Gökçen Atamgüç ile… İş yerime gelen bir telefon belki bugünkü dostluğun başlangıcı oldu…. Nasıl mı? Gökçen Hanım beni aradı bir gün… Dedi ki “Origami ile ilgileniyorum acaba ortak bir çalışma yapabilir miyiz?” Hepimizin, her gün karşılaştığı diyaloglardan biriydi belki ama bizimki pek öyle olmadı. Uzun uzun konuştuk telefonda, sonra yazışmaya başladık geçen bir yılı aşkın süreçte. Evet biz ortak bir çalışma yapamadık belki ama daha tanımadan bir sevgi oluşmuştu aramızda… Bugün kendisi ile tanıştığımda sanki yıllardır bir arada gibiydik. Ama hala sormak istediklerim vardı O’na……

Devamı...

Çocukluğum, Anılarım, Benim Hayallerim..

Doğduğum yer Şifa Sokak’tayım bugün… Bilen bilir önemini benim için… Heyecanlanırım her önünden geçerken… Çocukluğum, anılarım, kurduğum ilk hayaller gelir aklıma… Moda’nın eşsiz çıkmazlarından biri olan Şifa Sokak’ta büyüdüm. O sokakta büyüyen her çocuk gibi “sokak çocuğuyum” ben… Cümleye “Bizim zamanımızda” diye en sevmediğim başlangıcı yapacağım ama… Bizim zamanımızda “sokağa çıkmak” diye bir kavram vardı. Sabah kahvaltıdan sonra çıkılır, sadece yemek için eve girilir öğlen, akşam yemekten sonra tekrar atardık kendimizi dışarıya… Çıkmaz sokaklarda herkes tanır birbirini… Bırak sadece orada yaşayan insanları tanımayı her evi, her evin içindeki duyguları bile…

Devamı...

Sadako Sasaki Anma Günü’ndeyiz…

İstanbul Oyuncak Müzesi… Bu sefer amacım müzedeki birbirinden farklı hikayeye sahip oyuncakları görmek değil… Çocuklara barış ve hoşgörünün hakim olduğu, daha güzel ve aydınlık bir dünya bırakmak için düzenlenen Sadako Sasaki Anma Günü etkinliğindeyim… Bu yıl 10.suna ev sahipliği yapıyor İstanbul Oyuncak Müzesi… Etkinlik alanında Sunay Akın’ın olduğunu görünce daha da bir mutlu oldum. Yıllar önce birkaç şehirde yaptığım etkinlikler çerçevesinde, kendisiyle seminer sonraları uzun uzun sohbet etme imkanı yakalayabilen şanslı insanlardan sayarım hep kendimi 🙂 Bu seferse onun düzenlediği mükemmel bir organizasyonda yine bir aradayız… Sunay Akın’ın açılış konuşmasıyla…

Devamı...

Sahil hobi kaynıyor!…

Havalar güzelleşti… Sahil cıvıl cıvıl… Herkes en sevdiği hobisiyle sahnelerde… Bir tarafta kulaklarında müzik koşanlar, bir tarafta bisiklete binenler mi dersiniz… Yoksa bizim gibi anne kız paten kayanlar mı istersiniz ya da bisiklete binenler mi… Ben daha çok “top”lu sporları seviyorum deyip voleybol, basketbol, futbol sahalarını dolduranlar mı… Daha da yetmezmiş gibi motorsikletlerle çevrili bir pist hazırlayıp, müzik eşliğinde tango yapanlar mı… Balık tutanların bir bölümü kayalıklarda, şanslı azınlık minik tekneleriyle denizde… Bu kadar mı? değil tabii… İki ağacın arasına bant gerip yeni trend slackline yapanları mı ararsınız, patenlerle boş…

Devamı...

Sevdiğiniz biri var ve ona kavuşmak mı istiyorsunuz?

  Evet… “Sevdiğiniz biri var ve ona kavuşmak mı istiyorsunuz?” Gökova-Marmaris yolu üzerinde “Aşıklar Yolu”na mutlaka uğramalısınız o zaman… Yol boyunca sağlı sollu okaliptüs ağaçları yapraklarını yukarıda birleştirmiş sizi çevreliyor. Size düşense koalaların bu çok sevdikleri ağaçlardan birini gözünüze kestirip ona sarılmak… Sarılırken de dileğinizi dileyin! 3 gün mü desem 3 yıl mı sevgilinize ne zaman kavuşursunuz bilmem ama sonucu bana da söylemeyi unutmayın!..

Devamı...