Corona günlerinin evde kalma sürecine kısa bir mola verelim deyip Temmuz 2020’de Kıbrıs seyahati yapmaya karar verdik. Önce Doğu Karadeniz mi yapsak diye düşündük ama süre kısıtlı olduğundan Trabzon’a da uçakla gitmemiz gerekiyordu. Madem uçağa bineceğiz salgının yeni dalgası gelmeden bari ayağımız deniz görsün deyip rotayı kuzeyden epey bir güneye Kıbrıs’a çevirdik. İki hafta öncesinde tüm ayarlamaları tamamladık. Tamamladık da ne oldu? Üç gün öncesinde tüm prosedürler değişti. Ödül mü ceza mı derken, keyifli – keyifsiz bir sürü durumun ardına “ilginç tatillerimiz” arasına adını yazdırmayı başardı sağolsun Kıbrıs… PCR testi…
Devamı...Etiket: BUSECE
Hindistan’da nasıl? Türkiye’de nasıl?
Hindistan’a gidenler, ya severmiş ya da nefret edermiş Hindistan’dan… Ben seven taraftayım… Amerika’dan döndüğümde de “Amerika’da nasıl? Türkiye’de nasıl?” diye bir yazı yazmıştım. Kaldığım süreden bağımsız yeni bir kültüre tanık olmak, farklı insanlarla selamlaşmak, o ülkenin normallerinin bende yarattığı şaşkınlığı kendimde yaşamayı seviyorum. Bunun için bol bol not tutuyorum, beni şaşırtan şeyleri… Çünkü gittiğim yerde biraz da uzun kalıyorsam normalleşiyor, bu olsun istemiyorum. Hindistan’a gelince… Farklılıkları seven benim gibiler için cennet… Her şey kendine özel… Ve ben bu sefer de Hindistan’da nasıl? Türkiye’de nasıl? diye bir liste hazırladım… Keyifli…
Devamı...Büyülü Şehir Rishikesh
En uzun tren yolculuğumuzun ardından 11.30 gibi son şehrimiz olan Rishikesh’te… Ganga (Ganj) Nehri’nin Himalayalar’dan ovalara doğru aktığı kutsal şehir Rishikesh’teyiz… Himalayalar hemen yanı başımızda artık…Rishikesh gezilecek yerleri kadar atmosferiyle de daha ilk anda beni içine çekmeyi başarıyor… Burayı seveceğim kesin! Merkeze 20 dakika kadar yürüme mesafede kaldığımız GoStop Hostel… Temizce ama harika değil… Onun için biraz yürüme yolumuz var şehrin kalbine… Ama benim için sorun değil, çünkü her sokak zaten yabancı olduğundan, her gidiş gelişte farklı bir yolu kullanıp yeni yerler görmeye bahane oluyor bana da… Bizim kaldığımız yerin…
Devamı...Çölde bir gece… Jaisalmer
Maceralı yataklı otobüs yolculuğumuz sonrası, günlerden çöl… Sabah şehir tümmm sıcaklığı ile merhaba diyor. Öğleden sonra safari araçları bizi alana kadar dinleneceğimiz otele geldik. Çok güzel bir çatı terası var Shanti Hotel‘in… Bu çatıya bakan odayı da bize tahsis ettiler sağ olsunlar… Bu sayede gidene kadar klimalı odada dinlenme ve duş imkanı da yakalamış olduk… Terasta güzel bir kahvaltı yaptık sabah ama oturup iki muhabbet ne mümkün… Bırak sohbeti gözünü açman mümkün değil sıcaktan… 45 dereceleri geçti burada hava nefes almak bile güçleşti artık… Jaisalmer çöl safarisi için öğleden sonra…
Devamı...Hindistan’ın Romantik Şehri Udaipur…
Udaipur’a indiğimizde çılgın bir yağmur bizi karşıladı. Bardaktan boşalırcasına yağıyor ve tuktuğun plastik brandaları o kadar da koruyamıyordu tabii… ve tren istasyonundan otele ulaşmamızın da epey bir zaman aldığı düşünülürse… Her yeni şehre geldiğimde gözlerimi kocaman açarım gözlerimi… Şehir değiştikçe mekanın değiştiği gibi insanları da değişir… ya da araçların plakalarının değişmesi gibi ruhu da farklılaşır sanki… Evet bu sefer karanlıkta şehre girmek, havanın ıslaklığı, tuktuğun her çukurda üzerimize su fışkırtması derken o sevdiğim ana tam anlamıyla tanık olamadım… Ama hiç de fena değilmiş bu şehirde kalacağımız otel, Panaroma Hotel… Tam…
Devamı...Hayata zorunlu mola… Corona…
Ben ki bir gün evden çıkmasam vırvırlanırım ev bana göre değil diye… Ada’ya geleli bir yıl oldu ve baya bir azaldı aslında bu durum… Sanırım şehir hayatıymış bana ağır gelen… Ada’da yaşıyoruz ama neredeyse her gün geçiyordum İstanbul’a, hep bir iş güç vs … Şimdi haftalardır evdeyim(z)… O bilim kurgu filmlerinin yansımasına döndü hayatımız… ve o filmlerin iki saat sonra biteceğini bilirken biz daha ucunu bile göremedik yaşadığımız durumun… Bana en acı verense insanların acılarının akşam 19.00 sularında çıkan istatiksel rakamlardan takip ediliyor olması… kayıplara mı üzüleyim, hasta olup atlatıp…
Devamı...