Küllerle yapılan dünya turu

Paulo Coelho’nun “Akan Nehir Gibi” isimli kitabının sayfalarında başından geçen olayları, ona anlatılan hikayeleri ve hayatini meydana getiren nehirdeki düşüncelerini anlatmış… Ölüm konusuna da sık sık değinmiş kitabında… Bunların içinden “Dünya Turuna Çıkan Ölü” ismini verdiği bölümse beni çok etkiledi. Fransız Le Figaro gazetesinde Guy Barret imzalı bir yazıdan bahsediyor Coelho. 2001 yılının Haziran ayında yaşanmış gerçek bir olaydaki kişi Amerikalı bir kadın olan Vera Anderson. Yaşlılığında ağır bir kardiyovasküler rahatsızlığa yakalanıyor ve yıllarını bir odada, oksijen makinesine bağlı halde geçiriyor. Vera’nın hayali dünya turuna çıkmakmış ve bu hayalini gerçekleştirmek için emekli olana…

Devamı...

Ölüm Korkuları

Bir belgeselde seyretmiştim. Ölmekte olan bir kişi “Ölmekten korkuyorum” diyordu. Yanında ona destek veren psikolog sordu; “Ölünce ne olacağından mı? Ölüm anından mı?”. Bu beni çok düşündürmüştü. Birçok insan gibi ben de korkuyorum, peki ölümün neresinden? Artık eşlikçi şapkamla ölüm konusunda daha çok konuşabilir olduk hem çevremdeki insanlarla hem de yoluna eşlik ettiklerimle. Soruyorum yeri geldiğinde, “ölümün hangi aşaması seni korkutuyor” diye… Bundan iki sene evvel yine bir kişi “Ölmekten korkuyorum” dediğinde aynı soruyu sordum yine. “Öldükten sonra çocuğuma yasal prosedürler anlamında yük olacağımı düşünüyorum” dedi. Bu beni daha da…

Devamı...

Özel Günlerin Bize Hatırlattığı Yaslarımız Çemberi

Yeni bir yıla giriyoruz. Yeni hayallerden, yeni umutlardan, o gece yapılacak kutlamalardan bahsediyor insanlar. Peki senin içinde bunun yankısı nasıl? Yeni yıl, bayramlar, doğum günleri kimimiz için zorlayıcı olabilir. Böyle zamanlarda kendimize yapabileceğimiz en güzel şey özşefkat ve benzer ruh halinde olanlarla biraraya gelerek “yalnız” olmadığını hatırlatmak kendine… Belki de tam bu yüzden, bu kez bir yas çemberinde benzer duyguların etrafında bir araya gelmek istedim. Özel Günler ve Yas Bu çemberde “Özel Günlerin Bize Hatırlattığı Yaslarımız”ı konuşacağız. Alanda elimizden tutacak en büyük destekçimiz şefkat olacak. Çember adabı ile bir araya…

Devamı...

Ölüm ve Yas Doulalığı eğitiminden bugüne…

“2022’in Aralık ayını hepimizin söylemekten dahi kaçındığı ölüm ve yasa dair bir calışmanın içinden geçerek tamamladım. Konu, ölüm ve yas doulalığıydı (eşlikçiliği)… Deneyimlerinden biliyorum; anlatması, konuşması, yaşaması zor konular… Kapıları tek tek aralayıp, kendi iç dünyamın derinliklerinde neler oluyor diye gezinirken, kendi yaslarımın tekrar uyanışına tanıklık etmek, bugüne kadar yas olarak adlandırmadığım yaslarımı bir bir misafir ederkenki şaşkınlığım, bu süreçten geçerkenki farkındalıklarım ve şimdi ölüme ve yasa eşlik edebileceğim insanlarla temasım konusundaki merakım… “Herkes cennete gitmek istiyor ama kimse ölmek istemiyor” diye bir cümle okumuştum yakınlarda… Ben de korkuyorum ölümden…

Devamı...

Başka türlü yas tutmak mümkün!

Yoluna eşlik ettiğim güzel kalpli bir ruh bu harika sofrayı hazırladı; birkaç yıl önce ölen babası için… Geçtiğimiz Cuma babasının doğum günüydü. Yaptığımız görüşmelerden birinde ona ölen yakınlarım için yaptığım pastalardan bahsetmiştim. Aklında kalmış ve o da yapmak istemiş…Ne güzel de yapmış! Birkaç gün öncesinden hazırlıklara başladı. Kendisi için kıyıp da alamadığı o en güzel renkli meyveleri seçti büyük bir özenle. Pastasını kendi elleri ile yaparken bu hazırlık için geçirdiği zamanı meditasyon gibi görüyordu. Bu harika pastayı hazırlayıp, mumun ışığında, yanına koyduğu çiçeklerle doğayla hemhal halindeydi belki de… akşamın ilerleyen…

Devamı...

Yas düz bir çizgi gibi yaşanmaz!

Yas yolculuğumuzdayken soldaki çizgi gibi düz bir hatta ilerleme isteği vardır içimizde. Başından sonunu görelim, yolda hiç dolanmayalım, çukurlar, tepeler olmasın, bileyim isterim nereye doğru gittiğimi. Oysa yas yolculuğu, genelde sağdaki ip yumağı gibi gerçekleşir yaşamımızda. Bazen dönüp dolaşıp, kendimizi aynı noktada bulduğumuz, dolanıp yolumuzda ilerlemekte zorlandığımız… Yas Düz Bir Çizgi Gibi İlerlemez Zihnimiz, yaradılışındandır ki sever kategorize etmeyi. Bu nedenle de yasını da aşamalara bölmek ister. Görmek ister yürüdüğü yolu. Ama yasımızla birlikte buluruz kendimizi dolanmış bir yumağın içinde. Yas elbette ki bitmeyecek ama bil ki biz yumağın ucunu…

Devamı...