Hayallerini sakın ötele(me) listesi… İlk 20!

Adına hep “Ölmeden önce yapılacaklar listesi” deniyor ya neyse… Kim biliyor yarın ne olacağımızı? Belki de başka isimleri olmalı bu listelerin “Bugünün işini yarına bırakma listesi”, “Yarın belki çok geç listesi”… Evet evet belki de en iyi isim “Hayallerini Sakın Öteleme Listesi”… Ve bu listelerin hep bir sayısı vardır nedense… Ölmeden evvel yapılacak ilk 10, ilk 50, ilk 100… Ben şimdilik 20 tane yazdım, aklıma geldiği gibi herhangi bir sıra düşünmeden… Ve bu yazdıklarımın benim için güzel bir anlamı var, çünkü… Çünkü… “Çünkü”sü yazının sonunda… Ama aşağıdakileri okumadan geçmeyin en alta…

Devamı...

Gün 4 -Route 66 serüveninde bir günde üç eyalet!

İki gün evvel yolda giderken gökyüzünde hortuma benzer bir toparlanma gördük ve dalga geçtik aşağı doğru uzarsa ne yaparız diye. Ve altından da geçtik birkaç dakika sonra ama burada olduğumuza göre sıkıntısız atlattık 🙂 Bu sabah haberleri izlerken gördük ki, Amerika’da hortum en çok Mayıs ayında görülüyormuş ve en çok da ülkenin sağ taraftaki bölgede -Oklahoma’da- görülüyormuş… Diyeceğim şu an geçiyoruz ve özellikle Oklahoma’da acabalarımız gerçek olabilir, ayy çok heyecanlı! Dün navigasyon çalıştı ama bugün yine yalan oldu. Missouri yollarından küçük bir bölüm videoda… Her sabah GPS çalışacak mı diye…

Devamı...

Gün 3 – Route 66’nın her köşesinde ayrı bir ayrıntı gizli…

Yine gün ağarırken yollardayız ve “Wellcome to St. Louis” tabelası bize “Günaydın!” diyor. Sabahın kör saatlerinde arabanın içinde ne durumdasınız derseniz çektiğimiz videoya göz gezdirebilirsiniz… İlk durağımız Indian Harvest Trade. İki üç çadırdan küçük bir kızılderili kasabasına benzeyen bir ortam yaratmışlar. Kapıdaki bayan bütün güleryüzü ile bizi karşılayıp gezmek için para isteyince biz de içeride ne olduğunu sorduk. Dışarıdan göründüğünden öte içeride sadece hediyelik eşya bölümü olduğunu öğrenince girmekten vazgeçtik. Ucunda para olmayacağını gören o güleryüzlü kadın çirkefleşip bağırmaya başlayınca bu sefer de o hali bize çok komik geldi ve…

Devamı...

Gün 2-Route 66 bizi kalbi güzel insanlara doğru sürüklüyor…

06.28 itibariyle odamızdan ayrılmıştık bile! Hala Ilinois’dayız ve günün ilk durağı Atlanta… Sabahın oldukça erken saatinde oradayız diye mi bilmem kasabanın sokaklarında gezinen nadir insanlardanız… Burası elinde sosis taşıyan heykeli olan Bunyon’s Statue ile meşhur… Hemen yanındaki duvara o gün görevliler Route 66 yolu ile ilgili yeni bir tabela takıyorlar. Kısa zaman içinde bu görselin ilgili kaynaklarda yerini bulacağı kesin… İşin güzel tarafı bu tabelayı artık ait olduğu duvarda ilk fotoğraflayan kişiler biziz! Hemen yanında birkaç hediyelik eşyacı var ve birinin kapısında birkaç dilde “Hoş Geldiniz” yazıyor ama Türkçe yok……

Devamı...

Gün 1- Route 66’da geçecek ilk günün heyecanı…

Chicago’nun merkezinde yer alan Route 66 Begin tabelası ile yolculuğumuz başlıyor! Bir trafik tabelası gördüğümde bu kadar heyecanlanabileceğimi söyleseler inanmazdım… Sanki yıllardır beklediğimiz o dosta sarılmak için koşuyordum gördüğümde… Gitmeden önceki hazırlık safhamızda onlarca site, onlarca forum okumuştuk en uygun aracı kiralayabilmek için… Ön rezervasyonunu yaptığımız aracı almaya gittiğimizde ellerinde o segmentte araç olmadığını belirterek iyileştirmeye gittiler ve çok da güzel oldu; Jeep Patriot marka aracımız yol boyunca heyecanımıza ilk ağızdan tanıklık etti. İyi ki de Jeep olmuş, çünkü o yollara pes etmeden anca bu araç katlanabilirdi! Dakika 1 Gol…

Devamı...

İşte çılgın bir yol hikayesi… Route 66!

Gitti gidiyoruz derken macera dolu Route 66 serüvenini yaşadık, geldik… Nereden başlasam, nasıl anlatsam dediğim yaşanası bir yolculuktu geçen… “Route 66 nedir?” sorusuyla epey karşılaştık gitmeden evvel, hikayemizi anlatmadan önce biraz bahsedeyim… 2.451 mil (3.945 km) uzunluğundaki Route 66, 1926 ve 1985 yılları arasında ABD karayolu ağı içerisinde yer alan tarihi bir otoyol… Chicago’dan Los Angeles’a kadar uzanıyor. Hani eski Amerikan filmlerini hayal edin… Çöllerden geçerler, benzinci otellerinde kalırlar, yolda çeşit çeşit insanlarla karşılaşırlar ya… İşte ben de tam o yoldan bahsediyorum… Bu meşakkatli yolu, on üç günde tamamını katettik…

Devamı...