Günahlar Şehri Las Vegas!

Amerika’nın doğusundan batısına yaklaşık 4.500 km yaptığımız yolun ardından kafa dağıtma zamanı… Route 66‘nın son durağı Los Angeles‘ta geçirdiğimiz günlerin ardına yeni rotamız Sin City yani Günahlar Şehri olunca şehrin namına yakışır bir giriş yapalım dedik ve bir hayalimi daha gerçekleştirerek kırmızı üstü açık bir Mustang kiraladık Los Angeles’tan… Woww! Mojave Çölü‘nü bu arabayla geçmek gerçekten çılgıncaydı 🙂 Veee Vegas’tayız… Yapmak istediğimiz o kadar çok şey var ki… Dönüş uçağımızı da buradan ayarladığımız için 4 tam günümüz var. Acayip bir yer burası… Çölün ortasında yapay bir vaha… Tek bir mantık hakim;…

Devamı...

Hayallerini sakın ötele(me) listesi… İlk 20!

Adına hep “Ölmeden önce yapılacaklar listesi” deniyor ya neyse… Kim biliyor yarın ne olacağımızı? Belki de başka isimleri olmalı bu listelerin “Bugünün işini yarına bırakma listesi”, “Yarın belki çok geç listesi”… Evet evet belki de en iyi isim “Hayallerini Sakın Öteleme Listesi”… Ve bu listelerin hep bir sayısı vardır nedense… Ölmeden evvel yapılacak ilk 10, ilk 50, ilk 100… Ben şimdilik 20 tane yazdım, aklıma geldiği gibi herhangi bir sıra düşünmeden… Ve bu yazdıklarımın benim için güzel bir anlamı var, çünkü… Çünkü… “Çünkü”sü yazının sonunda… Ama aşağıdakileri okumadan geçmeyin en alta…

Devamı...

Gün 12 -Route 66 yolunda Türk bayrağımız Bagdad Cafe’de…

California girişi ile birlikte sıcak yüzümüze çarptı iyice. Klima bütün gece yanmasa ne yapardık bilmiyorum. Chicago’daki halimize bak bir de şimdiye… Yol iklimleri de değiştiriyor. Son eyaletle birlikte benzin fiyatları da çıldırdı. Galonunu 1,71$’lara aldığımız yakıt 3,79$’ı buldu. Vay be… Needles’tan yola çıkışımızla birlikte direkt çöl bizi karşıladı… Yolda dikkatimizi çekip bizi durdurabilen hiçbir şey yok… Girdiğimiz bir benzin istasyonu 4 küsür $ fiyat diyor galonuna benzinin ve içeride satılan herşey normal fiyatların 2 katı. Kapıya da uyarı koymuşlar “Fiyatlarımız evet pahalı, çünkü bu ürünleri buraya nakliye etmemiz de ayrı…

Devamı...

Gün 11 -Route 66 Çöllerinde sessizliğin çığlığı!

Sabahın güzel güneşi bugün bize Williams’ta “Merhaba!” dedi. Akşam Grand Canyon’dan geç geldiğimizden sokakları görmeden, uygun bulduğumuz ilk motele yerleşmiştik. Odadan çıktığımız anda öylesine keyifli bir yer bizi karşıladı ki! 11.00’e kadar sokaklarını gezdik, acayip renkli bir kasaba… Buradan da bir göz gezdirebilirsiniz nasıl bir yer olduğuna… Ana yolun her iki tarafı hediyelik eşyacılarla dolu… Dükkanlar açılana kadar Betty Boop’un cafesinde kahvaltı yaptık. Tam bir yol kafesi… Daha girer girmez filtre kahveniz ikram ediliyor, defalarca memnuniyetiniz sorgulanıyor… Yola dair plakalar duvarları süslüyor, perdeler bile Route 66 logoları ile bezeli… Yerel halkla…

Devamı...

Gün 9 -Route 66’da Vahşi Batı’ya hoş geldiniz!

Sabahın erken saatleri ile birlikte tabela şunu söyler: “Welcome to the Wild West”! Evet, “Vahşi Batı’ya Hoş Geldiniz!”karşılamaları ile Arizona‘dayız… Yolda bize eşlik eden doğa değişiyor ve kayalıklar yükselmeye başlıyor artık… Eyaletin girişinde Window East denilen yerde kayaların içi pencere gibi görünüyor.  Doğal dağlara yapılan yapay hayvan figürleri ile ilginç bir karışım karşımızda… Fena da olmamış hani 🙂 Birçok yerde kızılderili marketleri gözümüze çarpıyor ve ara ara aracımızı durdurmaktan kendimizi alamıyoruz. Bugün iki önemli yeri gezmeyi planlıyoruz… Ve bunlardan ilki olan Petrified Forest National Park‘tayız. Girişteki danışma bölümünden parkı nasıl gezebileceğimiz konusunda…

Devamı...

İşte çılgın bir yol hikayesi… Route 66!

Gitti gidiyoruz derken macera dolu Route 66 serüvenini yaşadık, geldik… Nereden başlasam, nasıl anlatsam dediğim yaşanası bir yolculuktu geçen… “Route 66 nedir?” sorusuyla epey karşılaştık gitmeden evvel, hikayemizi anlatmadan önce biraz bahsedeyim… 2.451 mil (3.945 km) uzunluğundaki Route 66, 1926 ve 1985 yılları arasında ABD karayolu ağı içerisinde yer alan tarihi bir otoyol… Chicago’dan Los Angeles’a kadar uzanıyor. Hani eski Amerikan filmlerini hayal edin… Çöllerden geçerler, benzinci otellerinde kalırlar, yolda çeşit çeşit insanlarla karşılaşırlar ya… İşte ben de tam o yoldan bahsediyorum… Bu meşakkatli yolu, on üç günde tamamını katettik…

Devamı...