Karanlıklarının gözü olmaya ne dersiniz?

görme engelliHayatta bir tek biz yokuz… Hiçbir engelliyi yok sayamayız… Bas bas bağırıyoruz sosyal medya kanallarında… “Hepimiz engelli adayıyız”, “Bugün sağlıklıyız. Peki yarın?” diyoruz da ne yapıyoruz onlar için?.. Geçen yıl başladığım bir projeydi aslında görme engelliler için kitap okumak… Kış aylarında yağmur yağıyor diye evde oturmak yerine derneklerine gidip saatlerce kitap okudum. Bunu kimse bana “aferin” desin diye yapmadım elbet. Evet sosyal medyada yayınladım, çünkü bana belki bir kişi özenir de gider istedim. Nitekim de duyalı arkadaşlarım da çıktı. Birkaç kitap da benim sayemde okunduysa daha ne isterim ki… Kimisi ise “O küçücük odada saatlerce niye vakit geçiriyorsun, oraya gideceğine kendine vakit ayırsana” dedi. Gülümsedim sadece… Ben orada zaten kendime vakit ayırıyordum ki. Onların gözleri olmak, çok merak ettikleri kitabı benim sesimden dinlemelerini hayal etmek… Daha ne olsun… Bu ne kadar büyük bir mutluluk ancak yaşayan bilir… Mesela siz biliyor musunuz? Oraya gittikçe “Siz başladığınız kitabı hızlı bitiriyorsunuz, bir arkadaşımız şu kitabı dinlemek istiyor, siz okur musunuz?” diye ricalar gelmeye başladı dernekten. Bundan güzel haz mı olur? Gelen kişiler 1 saat kalıp gidiyorlar ve kitapların bitiş süreleri uzuyormuş… Yarım bırakılan ya da başlanan kitabın kaldığı yerden başkasının okumasını istemediklerinden bu yeniden okunması anlamına gelen bir sürü kitap… Başladığı işi bitiren azınlık içinde görülmek ne güzel…

Hayatta herşey güllük gülistanlık değil malesef, keşke olabilse… Gittiniz mi bilmiyorum Karanlıkta Diyalog sergisine, gitmediyseniz mutlaka gidin… Gidin ki diyalogun onlar için ne kadar önemli olduğunu görün…

Derneğe gittiğinizde benim her sefer yaşadığım gerçeklere siz de tanıklık edin… Sıcak karşılamalarına yaşayın mesela… Görmeseler de sohbetlerinin içindeki hislerine dokunun ve sizden hiç de farklı olmadıklarını görün… Konuşmalarındaki heyecanla heyecanlanın… Konser hazırlıklarına şahit olun, oyuncularının başarısını görün, yapamazlar diye düşündüğünüz bir çok meslekte gösterdikleri başarılarını alkışlayın… Ve hayatlarının tahmin ettiğinizden çok ama çok daha zor olduğuna tanık olun. Ama asıl, yaşadıkları zorlukların duygusal olduğu kadar biz “sözde engelsiz” insanların yarattığını görün ya da hatırlayın…

Bugün onlar için değil, kendiniz için birşey yapın… Ben kitap okuyorum, eminim sizin de yapabileceğiniz birşeyler vardır. Cep telefonlarınızdan arkadaşlarınızın birinin -selfie- sini beğenmek yerine bu sefer parmaklarınızı, google’ın arama butonuna “Engelliler için ne yapabilirim?” diye yazmak için yorun…

Farkında olalım, farklılık hissettirmeyelim….

Görme engelliler için siz de kitap okumak isterseniz Altı Nokta Körler Derneği siz gönüllüleri bekliyor. 0212 291 91 71

Eğer görme engelliler için “ben” ne yapabilirim diyorsanız bu yazılarım da ilginizi çekebilir…

“Evde boş vakitlerinizde ne yapıyorsunuz?”

“Kör oldum!..”

Facebooktwittergoogle_pluslinkedintumblr
buse

buse

2 Comments

  1. Busecim duyarlılığından dolayı çok teşekkür ederiz.Senin sesinden Türkiye’de bulunan görme engellilerimiz okumuş olduğun kitapları dinliyorlar..Kitabı kendin için değil görme engellilerimize göz olduğun için teşekkürler,

    • Çok duygulandım onların kalbi olan birinden bu güzel sözleri duyduğum için… Ben orada yeni hayatlar tanıdım, asıl ben teşekkür ederim…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*