Kahrol Kanser!

burç1

Kan bağı ile oluyor mu aşk? Bence koskoca bir EVET!..

Daha doğduğumda 2 yakışıklı adam girdi hayatıma… Bana gerçek sevgiyi, duygularımı göstermeyi, asaletin nasıl bir şey olduğunu öğrettiler…

Özlemim… Babam… Yaşama bakışıyla örnek olan, üzerimde gücünü hala bile hissettiren babam… Mücadeleyi, güçlü olmayı, şartlar her ne olursa olsun başımı “dimdik” tutmam gerektiğini öğreten, iyimle kötümle beni ben olarak seven babam… İlk aşkım… Gideli 13 yıl oldu… Daha 42 yaşındayken geri zekalı hastalık sana da merhaba dedi… 10 yıl direndin… İngiltere, Türkiye, arada delirtecek zorlukta, arada ise o anlarda bile keyif çıkartmak için çaba sarfeden biz… Hastanede maç seansları, sevgililer günü kutlamaları vs vs… Ama olmadı… Bana kalansa kocaman aşkın ve kalan anılarımız… Dersler çıkarttım geçen süreçte… Anın tadını çıkartmak, bugünden yarını düşünmemek, sevmek, her ne olursa olsun yaşamak… En sevdiğin bile gidiyorsa eğer, yakalamanın imkansız olduğunu gördüm anı… Oysa ne çok isterdim “gitme” demeyi sana… İyi ki küçük yaşta öğretmişsin hayatla başa çıkmayı yoksa ben bugüne nasıl dayanırdım be babam…

Aradan dedim ya 13 yıl geçmiş… Onun yolu, ağabeyim Burç ve bana da yol oldu… Ve yorulmadan sevdik birbirimizi… Tıpkı onun bizi sevdiği gibi… Olmamızı istediği gibi… Kenetlendik birbirimize… Annem derdi ki “Sen erkek, Burç kız olmalıymış”… O ilk göz ağrısıydı onun… Benden çok severdi onu… Ben isyankar, O mülayimdi, ben dikbaşlı O arayol bulucu… Tatlı çekememezliliğimizle eğlendirdik birlikte çok…

Ama tek bir kusuru vardı Burç’un… Babama çok benzetirdi kendini… Haklıydı da… Yüzlerinin benzerliği zaten gözle görülür… Ama başka şeyler de vardı… İstemediğiniz şeyler konuşulduğunda hafif saman altı bakışları, kızdıklarında burunlarına parmaklarını sürtüşleri, muzır bir şey yaptıklarında burunlarını sıkıştırışları, parmaklarını canavar eli gibi şekil verme yetenekleri, kopyaydılar sanki… Ve derdi ki “Ailenin tüm hastalık genetiği bende toplanmış, kesin  beni bulur bir hastalık… kaldı 10 yılım yaşamalıyım hayatı”… Bol bol ülke dolaştı… Bir sürü motor değiştirdi… Fotoğrafla ilgilendi… Farklı bir hastalık nedeniyle motorunu satmak zorunda kaldı bir süre önce. 3 yıl kadar evvel beni aradı, dedi ki; “Buse ben motor almak istiyorum yine… Ama kaza yapıp kanamam olursa riskli ya, kimse almamı istemiyor, ne dersin?” Dedim ki; “Hiç düşünme al, yarın yaşayacağını biliyor musun?” Aldı… 3 ay sonra… Dediği oldu; nedense (!) tam da 42 yaşında, ona da merhaba dedi bu melet… Geçen zorlu süreç… Bildik, tekrarlanan hikayelerle geçen 2,5 sene… Ve aynı son…

Hayalleri vardı, hiç bırakmadı kendini… Çok da değil 10 gün önce bana iyileştiğinde İsviçre’ye motorla tek başına yapacağı yolun rotasını gösteriyordu telefonundan… Uçak simülasyonu ayarlamamı istedi… Benden kan alma durumu gündeme geldi yine… “Ben en baştan beri herkese söyledim, kardeşim bana çare olacak diye, dinlemediler beni” dedi gülümseyerek… Umutları vardı, hiç bırakmadı hayatı… Yetişmedi…

Çocukken çok eğlenirdik biz… Eski mahallede hep beraber kızak yapardık kar yağdığında mesela… Battaniye altında korku için Jaws’ı seyrederdik elele… 3-4 kuzen bir araya geldikçe ailelere dans, müzik kareografiler hazırlayıp gösteri yapardık birlikte… Gitmediğimiz konser kalmamıştı… Daha bara gitme iznim yokken o sıkıntıdan bayılsa da gece yarılarına kadar beni beklerdi Ortaköy sokaklarında… “Herkesin ikiz kardeşi varsa benim de titiz kardeşim var” derdi… Sırdaşım, dostum… Beni ben olarak sevenim… Hem de çok sevenim… Sevdiğim…

Burç’u Salı günü uğurladık… Pek seramonileri seven biri değildi… Hayatla beslenirdi daha çok… Geçen Tanzanya sunumu sonrası şöyle demiştin bana Burç; “Mutluluğun, hayallerini gerçekleştirme isteğin ve azmin her daim seninle olsun…Seni seviyorum mavişim…”

Gözlerimi gözlerine benzetirlerdi ya, belki benim gözümden hayata bakmaya devam edersin bitanem… Senin için, kendim için yola devam… Evet her konuşmamızı “Seni seviyorum” diye bitirirdik ya biz seninle; binlerce kez daha söylemek isterdim ama… bu da sonuncusu olsun… “Seni seviyorum yakışıklı!”

Not: Azıcık bir kan hayat kurtarabilir… Ne olur kan bağışçısı olalım…

Facebooktwittergoogle_pluslinkedintumblr
buse

buse

6 Comments

  1. Buse kendimi Tutamıyorum Ağlamaktan Allah ona Yoldaş mekanı cennet olsun sanada bir ömür sağlık ve mutluluklar en önemlisi dayanacak güç ve sabir versin sizleri seviyoruz.

  2. Bizim ruhumuz savaşçı savaşmaya devam edeceğiz. Bu illetle savaşan kimi görsen biliyorum ki zirhlandiracaksin, azimlendireceksin, güç ve destek sunacaksin. Abin ben ve hatta seni tanıyan herkes çok şanslı ama en çok abinnnnn (onun kardeşi olduğun için ) hadi bize tercüman olmaya devam et kalemine sağlık mavimmmm. …

  3. Burç Abi’nin son motoru bende. Yarım kalan hayaller karşısında söylenecek söz yok, olamaz da.
    Sizin gözünüzden görmeye devam edebiliyorsa belki ben de onun için sürmeye devam edebilirim. Belki de İsviçre’ye. Belki yalnız sürerim; belki o da benimle sürer. Kim bilir belki de gittiği yerde sürmeye devam ediyordur. Umarım ediyordur..

    • Merhabalar… Yazınızı okuduğumda nasıl duygulandım anlatamam… Umarım hayallerinize o motor eşlik eder ve dediğiniz gibi siz de başka bir gözü olursunuz Burç’un. Çok teşekkürler, güzel düşünceleriniz için… Belli ki o çok severek aldığı motor doğru kişinin sürüşünde :)

  4. Busecigim yasayagin acı kalmamış gibi görünse de betetin beteri var. Ilahi nin takdirin den sual olmuyor. Nasil bu hayat geçici ve baki bir hayat bizi bekliyor. Anne karnında yeri kalmayan bebek annesinin kucagi daha rahat genis sıcacık guvenli bilmiyor. Biz de baki hayatin güzelliklerini bilmiyoruz RABBIM herkese baki hayatta guzelliklerle yasacak amel nasib etsin hastalik allahtan ölüm allahtan ne guzel ki bir ölüm belki su sıralar düşününce zalimin elinden zulmun kursunundan ölmek sevenleri icin daha büyük bir acı . Busecim Rabbim herkese vicdanını sorgulamadan yasayabilmeyi nasib etsin.

    • Gülizar Hanım… Umarım hepimizin sağlıklı, huzurlu günleri olur… Güzel düşüncelerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim. Sevgiler…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*